Odmowa zasiłku chorobowego przez ZUS. Jak się odwołać i odzyskać świadczenie?
Dłuższe zwolnienie lekarskie nie zawsze oznacza, że ubezpieczony automatycznie otrzyma zasiłek chorobowy. Jest to z pewnością bardzo stresująca sytuacja, gdyż zasiłek ten zapewnia wsparcie finansowe w momencie niezdolności do pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może:
- odmówić przyznania świadczenia,
- zakwestionować prawo do niego za określony okres,
- wstrzymać wypłatę.
Decyzja o odmowie tego świadczenia może mieć różne przyczyny. Często budzą one wiele pytań i wątpliwości. Powodem bywa zbyt krótki okres ubezpieczenia, nieprawidłowości związane z wykorzystywaniem L4 lub brak spełnienia warunków określonych w przepisach.
Odmowa zasiłku chorobowego nie musi jednak kończyć sprawy. Ubezpieczony ma prawo zakwestionować decyzję ZUS i dochodzić swoich roszczeń przed sądem. Ważne jest przede wszystkim ustalenie, dlaczego organ odmówił wypłaty świadczenia i czy wskazane argumenty znajdują uzasadnienie w przepisach.
ZUS, jako instytucja odpowiedzialna za decyzje dotyczące przyznania lub odmowy zasiłku chorobowego, ma również prawo żądać zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. To dodatkowo komplikuje sytuację osób, które spotkały się z odmową. Nie każda odmowa przyznania zasiłku oznacza jednak konieczność oddania wcześniej otrzymanych pieniędzy. Zwrot jest możliwy tylko w sytuacjach określonych w przepisach.
Dlaczego ZUS odmawia przyznania zasiłku chorobowego?
Osoba objęta ubezpieczeniem chorobowym może otrzymać zasiłek, jeśli stan zdrowia uniemożliwia jej pracę i spełnia ustawowe warunki przyznania świadczenia. Samo wystawienie zwolnienia lekarskiego nie przesądza jeszcze o prawie do wypłaty pieniędzy.
Jedną z przyczyn odmowy może być niespełnienie tzw. okresu wyczekiwania. W przypadku obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego wynosi on co do zasady 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia. Przy ubezpieczeniu dobrowolnym jest to 90 dni. Przepisy przewidują jednak wyjątki i możliwość zaliczenia wcześniejszych okresów ubezpieczenia.
ZUS może odmówić zasiłku również wtedy, gdy:
- ubezpieczony wykonuje pracę zarobkową w okresie zwolnienia lekarskiego,
- zwolnienie jest wykorzystywane niezgodnie z jego celem,
- zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane,
- ubezpieczony nie stawił się na wyznaczone badanie przez lekarza orzecznika ZUS lub nie dostarczył wymaganej dokumentacji,
- występują nieprawidłowości w dokumentacji medycznej,
- wystąpiły ustawowe okoliczności wyłączające prawo do zasiłku, np. w określonych przypadkach po ustaniu ubezpieczenia chorobowego.
Każda z tych sytuacji wymaga odrębnej oceny. ZUS powinien wskazać konkretną podstawę prawną odmowy i uzasadnić, dlaczego w danej sprawie nie zostały spełnione warunki przyznania świadczenia. Sama decyzja organu nie oznacza, że jego stanowisko jest bezbłędne.
Odmowa zasiłku ze względu na brak wymaganego okresu ubezpieczenia chorobowego
Jedną z częstych przyczyn odmowy przyznania zasiłku jest niespełnienie warunku odpowiednio długiego okresu ubezpieczenia chorobowego. Chodzi tu o tzw. okres wyczekiwania, Jest to czas, który musi upłynąć od rozpoczęcia ubezpieczenia, aby osoba ubezpieczona uzyskała prawo do świadczenia.
Długość to :
- 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego przy obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowootnym wynikającym np. z umowy o pracę.
- 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego przy ubzepieczeniu dobrowolnym.
Jeżeli niezdolność do pracy powstanie przed upływem wymaganego okresu wyczekiwania, ZUS może odmówić wypłaty zasiłku za ten czas.
Kiedy nie trzeba czekać na upływ okresu wyczekiwania?
Przepisy przewidują wyjątki od ogólnej zasady. Prawo do zasiłku od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego mogą uzyskać między innymi:
- absolwenci szkół lub uczelni, którzy zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym w ciągu 90 dni od ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu,
- osoby, których niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy,
- osoby posiadające wcześniejszy okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego wynoszący co najmniej 10 lat,
- posłowie i senatorowie, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od zakończenia kadencji.
Do okresu wyczekiwania można również doliczyć wcześniejsze okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni albo była spowodowana jedną z sytuacji wskazanych w przepisach.
ZUS kwestionuje niezdolność do pracy
Samo wystawienie zwolnienia lekarskiego nie gwarantuje przyznania zasiłku. ZUS ma prawo kontrolować i bywa, że kwestionuje prawidłowość orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy. W tym celu może skierować ubezpieczonego na badanie do lekarza orzecznika ZUS.
Jeżeli lekarz orzecznik stwierdzi, że ubezpieczony odzyskał zdolność do pracy wcześniej, niż wynika to z wystawionego zwolnienia, zaświadczenie może zostać skrócone. W konsekwencji świadczenie nie będzie przysługiwać za okres przypadający po ustalonej dacie odzyskania zdolności do pracy.
ZUS może również sprawdzać dokumentację medyczną i okoliczności związane z leczeniem. Ubezpieczony musi stawić się na wyznaczone badanie. Jeśli nie zrobi tego bez uzasadnionej przyczyny lub nie dostarczy wymaganej dokumentacji, może to skutkować utrudnieniem ustalenia prawa do świadczenia. W określonych przypadkach także wstrzymaniem jego wypłaty.
Nie oznacza to jednak, że każda wątpliwość ZUS dotycząca stanu zdrowia automatycznie uzasadnia odmowę zasiłku. Rozstrzygnięcie powinno opierać się na ustaleniach medycznych i obowiązujących przepisach.
Wykonywanie pracy zarobkowej podczas zwolnienia lekarskiego
Kolejną przyczyną utraty prawa do zasiłku chorobowego jest wykonywanie pracy zarobkowej w czasie orzeczonej niezdolności do pracy. Zakaz ten dotyczy zarówno osób zatrudnionych na umowę o pracę, jak i osób prowadzących działalność gospodarczą czy wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych.
Od 13 kwietnia 2026 r. obowiązują doprecyzowane przepisy określające, co należy rozumieć przez pracę zarobkową. Jest nią każda czynność mająca charakter zarobkowy, niezależnie od podstawy prawnej jej wykonywania.
Przykładowo, problemem może być:
- wykonywanie obowiązków służbowych podczas zwolnienia lekarskiego,
- świadczenie odpłatnych usług na rzecz klientów,
- prowadzenie sprzedaży wymagającej osobistego zaangażowania,
- wykonywanie zleceń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Jeżeli ZUS ustali, że ubezpieczony wykonywał pracę zarobkową w czasie L4, może pozbawić go prawa do zasiłku za cały okres zwolnienia objęty kontrolą.
Czy każda czynność zarobkowa oznacza utratę zasiłku?
Osoby przebywające na zwolnieniu lekarskim często zastanawiają się, czy każda czynność związana z zarobkowaniem oznacza automatyczną utratę prawa do zasiłku chorobowego. Nowe przepisy przewidują w tym zakresie wyjątek. Chodzi o pojedyncze, incydentalne czynności, których wykonanie jest konieczne ze względu na szczególne okoliczności. Takie działanie nie jest traktowane jako praca zarobkowa w rozumieniu przepisów o świadczeniach chorobowych. Trzeba jednak pamiętać, że sam fakt otrzymania polecenia od pracodawcy nie uzasadnia skorzystania z tego wyjątku.
W praktyce oznacza to, że jednorazowe wykonanie określonej czynności w wyjątkowej sytuacji nie musi oznaczać utraty zasiłku. Każdy przypadek jest jednak oceniany indywidualnie, z uwzględnieniem konkretnych okoliczności. Nie można więc powoływać się na ten wyjątek, aby podczas zwolnienia lekarskiego wykonywać swoje codzienne obowiązki zawodowe.
Wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem
Prawo do zasiłku chorobowego można stracić również wtedy, gdy ubezpieczony podejmuje aktywność niezgodną z celem zwolnienia. Chodzi o działania, które utrudniają lub wydłużają leczenie albo proces rekonwalescencji.
Przykładem mogą być:
- intensywne treningi sportowe podczas zwolnienia wystawionego z powodu urazu,
- udział w pracach remontowych wymagających znacznego wysiłku fizycznego
- wyjazd rekreacyjny, którego charakter i przebieg pozostają w sprzeczności z zaleceniami związanymi z leczeniem.
Nie każda aktywność poza domem oznacza jednak niewłaściwe wykorzystywanie L4. Znaczenie ma tutaj rodzaj choroby, zalecenia lekarskie i wpływ konkretnego zachowania na proces leczenia.
Co można robić na zwolnieniu lekarskim według nowych przepisów
Nowelizacja przepisów doprecyzowała pojęcie aktywności niezgodnej z celem zwolnienia. Zgodnie z nowymi regulacjami nie obejmuje ono zwykłych czynności dnia codziennego ani czynności incydentalnych, których podjęcia wymagają istotne okoliczności.
Osoba przebywająca na L4 może więc wykonywać zwykłe czynności, takie jak:
- wyjście do sklepu po podstawowe artykuły spożywcze,
- zakup leków w aptece,
- przygotowanie posiłku,
- wykonywanie podstawowych obowiązków domowych, jeżeli pozwala na to stan zdrowia.
W określonych sytuacjach dopuszczalne może być również wykonanie czynności incydentalnej, np. odprowadzenie dziecka do przedszkola, jeżeli nie ma innej osoby, która mogłaby to zrobić.
Nie oznacza to jednak pełnej dowolności w dysponowaniu czasem podczas zwolnienia. Każda aktywność powinna być oceniana z uwzględnieniem stanu zdrowia ubezpieczonego i celu, w jakim wystawiono zwolnienie.
Nieprawidłowości w dokumentacji medycznej a odmowa zasiłku chorobowego
Jednym z głównych powodów odmowy zasiłku chorobowego są nieprawidłowości w dokumentacji medycznej. ZUS dokładnie analizuje dokumentację, aby upewnić się, że jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Błędy, takie jak brak podpisu lekarza czy niejasne określenie okresu niezdolności do pracy, mogą skutkować odmową wypłaty świadczenia. Dlatego ważne jest, aby dokumentacja była kompletna i prawidłowo wypełniona.
Odmowa zasiłku może również nastąpić z powodu niedostarczenia wymaganych dokumentów w ustalonym terminie. ZUS wymaga, aby wszystkie dokumenty były dostarczone na czas, a ich brak może skutkować odmową wypłaty świadczenia. Dlatego ważne jest, aby śledzić wszystkie terminy i dostarczać dokumenty zgodnie z wymaganiami.
Inne przyczyny braku prawa do zasiłku chorobowego
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa przewiduje także inne sytuacje, w których zasiłek chorobowy nie przysługuje.
Należą do nich między innymi:
- urlopy: Okresy niezdolności do pracy przypadające podczas urlopu bezpłatnego lub wychowawczego,
- przestępstwa: Niezdolność do pracy będąca wynikiem umyślnego przestępstwa lub wykroczenia ubezpieczonego (potwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu),
- alkohol: Pierwsze 5 dni niezdolności do pracy wywołanej nadużyciem alkoholu,
- inne pensje: Okresy, w których ubezpieczony zachowuje prawo do wynagrodzenia na mocy innych przepisów.
Warto zaznaczyć, że przyczyny wyłączające prawo do świadczenia mogą dotyczyć całego okresu niezdolności do pracy albo tylko jego części. Zakres odmowy zależy od konkretnej podstawy prawnej.
Szczególne przypadki odmowy zasiłku chorobowego przez ZUS
Niektóre decyzje ZUS o odmowie przyznania zasiłku chorobowego dotyczą sytuacji, w których organ ma wątpliwości co do rzeczywistych warunków zatrudnienia lub podstawy naliczania składek. Dotyczy to między innymi umów o pracę zawartych dla pozoru, podwyższenia wynagrodzenia krótko przed przejściem na zwolnienie lekarskie czy zatrudnienia kobiety w ciąży.
Umowa o pracę zawarta dla pozoru a prawo do zasiłku
ZUS może zakwestionować prawo do zasiłku chorobowego, jeżeli uzna, że umowa o pracę została zawarta jedynie formalnie, bez zamiaru rzeczywistego wykonywania obowiązków pracowniczych. Może się tak zdarzyć, gdy zatrudnienie nastąpiło krótko przed wystąpieniem niezdolności do pracy, a okoliczności wskazują, że jego głównym celem było uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
Samo krótkie zatrudnienie przed chorobą nie oznacza jednak, że umowa jest pozorna. ZUS powinien zbadać, czy pracownik faktycznie wykonywał obowiązki, otrzymywał wynagrodzenie i pozostawał pod kierownictwem pracodawcy. Jeżeli zatrudnienie było rzeczywiste, istnieją podstawy do zakwestionowania decyzji organu.
Podwyższenie wynagrodzenia przed zwolnieniem lekarskim
Wątpliwości ZUS może wzbudzić również podwyższenie wynagrodzenia na krótko przed wystąpieniem niezdolności do pracy. Ma to znaczenie, ponieważ wysokość zasiłku chorobowego zależy od podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe.
Jeżeli podwyżka nastąpiła tuż przed zwolnieniem lekarskim, ZUS może sprawdzić, czy miała uzasadnienie w rzeczywistych warunkach zatrudnienia, np. zmianie stanowiska, zwiększeniu zakresu obowiązków lub odpowiedzialności pracownika. Sam fakt podwyższenia pensji nie daje jednak podstaw do odmowy zasiłku. Organ może natomiast zakwestionować przyjętą podstawę wymiaru świadczenia, jeżeli uzna, że ustalona wysokość wynagrodzenia nie odpowiada rzeczywistym warunkom pracy.
Odmowa zasiłku chorobowego dla kobiety w ciąży
Kobieta w ciąży ma prawo do zasiłku chorobowego na takich samych zasadach jak inni ubezpieczeni. Sam fakt ciąży nie gwarantuje jednak wypłaty świadczenia od pierwszego dnia zatrudnienia. W przypadku pracownicy obowiązuje co do zasady 30-dniowy okres wyczekiwania.
Jeżeli niezdolność do pracy powstanie przed upływem tego okresu, ZUS może odmówić przyznania zasiłku, chyba że kobieta spełnia jeden z ustawowych warunków zwalniających z okresu wyczekiwania. Wcześniejsze okresy ubezpieczenia chorobowego mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu prawa do świadczenia, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub zachodzi jeden z wyjątków przewidzianych w przepisach.
Warto pamiętać, że ZUS może również sprawdzić, czy zatrudnienie kobiety w ciąży było rzeczywiste. Jeżeli pracownica faktycznie wykonywała obowiązki, a umowa została zawarta zgodnie z prawem, sama ciąża ani krótki okres zatrudnienia nie uzasadniają automatycznej odmowy prawa do zasiłku.
Wyczerpanie okresu zasiłkowego a brak prawa do dalszego świadczenia
Zasiłek chorobowy nie przysługuje bez ograniczenia czasowego. Standardowy okres zasiłkowy wynosi 182 dni. Może zostać wydłużony do 270 dni, jeżeli niezdolność do pracy jest spowodowana gruźlicą lub przypada w okresie ciąży.
Do okresu zasiłkowego wlicza się zarówno dni pobierania zasiłku chorobowego, jak i okresy, za które pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe. Oznacza to, że wcześniejsze dni niezdolności do pracy mogą mieć znaczenie dla ustalenia, jak długo ubezpieczony może jeszcze korzystać ze świadczenia.
Jeżeli ubezpieczony wyczerpie cały przysługujący mu okres zasiłkowy, ZUS może odmówić dalszej wypłaty zasiłku, nawet jeżeli nadal jest niezdolny do pracy.
W takiej sytuacji można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne. Przysługuje ono osobie, która po wyczerpaniu okresu zasiłkowego nadal jest niezdolna do pracy, ale dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie przyznaje się na okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej niż na 12 miesięcy.
Odmowa zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia
Ustanie zatrudnienia lub innego tytułu ubezpieczenia chorobowego nie zawsze oznacza utratę prawa do zasiłku. W określonych sytuacjach świadczenie może przysługiwać również po zakończeniu umowy o pracę lub działalności objętej ubezpieczeniem.
Zasiłek może zostać przyznany, jeżeli niezdolność do pracy powstała jeszcze w czasie trwania ubezpieczenia i trwa nieprzerwanie po jego ustaniu. Prawo do świadczenia może przysługiwać także wtedy, gdy choroba pojawiła się już po zakończeniu ubezpieczenia, pod warunkiem że:
- niezdolność do pracy powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania ubezpieczenia,
- trwa nieprzerwanie co najmniej 30 dni.
W przypadku niektórych chorób, których objawy ujawniają się po dłuższym czasie, termin ten wynosi 3 miesiące.
Zasiłek po ustaniu ubezpieczenia przysługuje co do zasady maksymalnie przez 91 dni. Ograniczenie to nie dotyczy między innymi niezdolności do pracy przypadającej w okresie ciąży ani spowodowanej gruźlicą.
Prawo do świadczenia po ustaniu ubezpieczenia zależy również od spełnienia dodatkowych warunków. Zasiłek nie przysługuje między innymi osobom, które mają ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy albo podjęły działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia ubezpieczeniem chorobowym.
Co zrobić, gdy ZUS żąda zwrotu zasiłku chorobowego?
ZUS może zażądać zwrotu zasiłku chorobowego, jeżeli uzna, że świadczenie zostało pobrane nienależnie. Nie wystarczy jednak samo stwierdzenie, że zasiłek nie przysługiwał. Przepisy określają sytuacje, w których osoba pobierająca świadczenie ma obowiązek je zwrócić.
Obowiązek zwrotu może dotyczyć między innymi świadczeń wypłaconych mimo okoliczności powodujących ustanie prawa do zasiłku, jeżeli osoba pobierająca pieniądze została o tych okolicznościach pouczona. Zwrot może być wymagany również wtedy, gdy świadczenie zostało przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań, fałszywych dokumentów albo świadomego wprowadzenia organu w błąd.
Jeżeli ZUS wydaje decyzję zobowiązującą do zwrotu zasiłku, należy sprawdzić, za jaki okres i z jakiego powodu organ uznał świadczenie za nienależnie pobrane. Istotne jest również ustalenie, czy ubezpieczony wiedział o okolicznościach, które miały wpływ na prawo do pieniędzy.
Od decyzji dotyczącej zwrotu świadczenia można się odwołać na zasadach przewidzianych dla decyzji ZUS. Warto przedstawić dokumenty i wyjaśnienia, które potwierdzają, że zasiłek został pobrany zgodnie z prawem lub że nie zostały spełnione ustawowe warunki żądania zwrotu.
Co zrobić, gdy ZUS odmówił przyznania zasiłku chorobowego?
Odmowa wypłaty zasiłku chorobowego nie jest decyzją ostateczną. Ubezpieczony ma możliwości dochodzenia swoich praw. Jeżeli nie zgadza się z rozstrzygnięciem ZUS, może złożyć odwołanie do sądu.
Pierwszym krokiem powinno być dokładne zapoznanie się z decyzją. Ważne jest ustalenie, dlaczego organ odmówił przyznania świadczenia. Należy sprawdzić, jakie przepisy zostały wskazane jako podstawa rozstrzygnięcia i na jakich ustaleniach faktycznych oparł się ZUS.
Jak napisać odwołanie od decyzji ZUS w sprawie zasiłku chorobowego?
Odwołanie od decyzji ZUS należy wnieść do sądu rejonowego, właściwego wydziału pracy i ubezpieczeń społecznych, za pośrednictwem oddziału ZUS, który wydał decyzję.
Termin na złożenie odwołania wynosi miesiąc od dnia doręczenia decyzji. Odwołanie jest wolne od opłat sądowych.
W piśmie należy wskazać między innymi:
- dane osoby odwołującej się,
- oznaczenie zaskarżonej decyzji,
- zakres, w jakim decyzja jest kwestionowana,
- zarzuty wobec rozstrzygnięcia ZUS,
- uzasadnienie stanowiska,
- dowody potwierdzające argumentację ubezpieczonego.
W zależności od przyczyny odmowy dowodami mogą być:
- dokumenty dotyczące zatrudnienia i ubezpieczenia,
- potwierdzenia opłacenia składek,
- dokumentacja medyczna,
- wyniki badań czy inne materiały potwierdzające okoliczności sprawy.
Odwołanie można złożyć także wtedy, gdy ZUS uznał, że zwolnienie lekarskie było wykorzystywane nieprawidłowo lub stwierdził, że ubezpieczony wcześniej odzyskał zdolność do pracy. W takiej sytuacji warto przedstawić dowody i wyjaśnienia, które pokażą, dlaczego decyzja ZUS jest błędna. Mogą to być na przykład dokumenty medyczne lub inne informacje potwierdzające przebieg leczenia i okoliczności korzystania ze zwolnienia.
Pomoc adwokata w sprawie odmowy wypłaty zasiłku chorobowego
Sprawy dotyczące odmowy zasiłku chorobowego bywają skomplikowane. Problem pojawia się gdy ZUS kwestionuje rzeczywisty charakter zatrudnienia, sposób wykorzystywania zwolnienia lekarskiego lub wysokość podstawy wymiaru świadczenia. W takich sytuacjach samo przygotowanie pisma z informacją o braku zgody na decyzję może nie wystarczyć.
Adwokat może przeanalizować decyzję ZUS, ocenić zasadność wskazanych w niej argumentów i ustalić, jakie przepisy oraz dowody mają znaczenie w konkretnej sprawie. Pomoc prawna może obejmować również przygotowanie odwołania, zgromadzenie dokumentacji i opracowanie argumentacji na potrzeby postępowania sądowego.
Wsparcie adwokata może być szczególnie przydatne wtedy, gdy ZUS żąda zwrotu wysokiej kwoty zasiłku, kwestionuje umowę o pracę lub podważa prawo do świadczenia za dłuższy okres. W takich sprawach trzeba dokładnie przeanalizować dokumenty, przebieg zatrudnienia i okoliczności związane z niezdolnością do pracy. Odpowiednio przygotowane stanowisko może pomóc wykazać, że decyzja organu nie znajduje uzasadnienia w przepisach lub zgromadzonych dowodach.
Odmowa zasiłku chorobowego nie oznacza zatem, że ubezpieczony musi zaakceptować stanowisko ZUS. Jeżeli istnieją podstawy do zakwestionowania decyzji, może dochodzić swoich praw w postępowaniu odwoławczym. Ważne jest jednak zachowanie terminu i odpowiednie przygotowanie argumentacji.
Odmowa zasiłku chorobowego-skonsultuj swoją sprawę z adwokatem
Jeżeli ZUS odmówił Ci wypłaty zasiłku chorobowego lub zobowiązał Cię do zwrotu pobranego świadczenia, możesz skonsultować swoją sytuację z kancelarią adwokacką. Skontaktuj się z kancelarią Zdanowicz, aby omówić swoją sprawę i ustalić, jakie kroki prawne możesz podjąć. Nasi adwokaci przeanalizują otrzymaną decyzję i pomogą ocenić możliwości jej zakwestionowania.


